Конвейер репрессий. 72‑летнего айтишника осудили по  политическим статьям

72‑летнего айтишника осудили по тяжким политическим статьям

Александр Котляник долгое время был связан с торговлей, а на пенсии стал индивидуальным предпринимателем в сфере программирования.

Но спокойной старости не получилось — минчанина бросили за решетку за «участие в экстремистском формировании» и «призывы к причинению вреда Беларуси», сообщает Наша Ніва.

Александр Котляник родился 30 декабря 1953-го. По данным Белпол, более 20 лет он был в бизнесе. С 1990‑х по 2008‑й Александр был заместителем директора ООО «Ліцьвін», которая занималась розничной торговлей. Оттуда перешел в ООО «Экспотехпром» и ООО «ПромПоиск», которые специализировались на оптовой торговле непродовольственными товарами.

В октябре 2018-го Александр зарегистрировался как индивидуальный предприниматель. В качестве основного вида деятельности он выбрал компьютерное программирование. Это довольно редкий и вдохновляющий случай — Котлянику тогда было 65 лет.

Сейчас пожилой программист за решеткой. Ему присудили колонию, но срок и обстоятельства дела неизвестны.

Леанід Судаленка пракаментаваў інфармацыю прапагандыстаў пра «фальсіфікацыі спісаў палітвязняў»

12 чэрвеня ў эфіры АНТ было заяўлена, што ў спісе палітвязняў «Вясны» ёсць 196 чалавек, якія ўжо нібыта знаходзяцца на свабодзе.

Гаворка не пра новую хвалю памілаванняў, а пра тое, што частка палітычных зняволеных адбыла свае тэрміны, аднак пра іх вызваленне праваабаронцам нічога не было вядома.

Гэтую інфармацыю пракаментаваў праваабаронца «Вясны» Леанід Судаленка: «Мы працуем не з доступам да дзяржаўных базаў, а ва ўмовах поўнай закрытасці і страху ў грамадстве.

Калі дзяржава хавае інфармацыю пра суды, памілаванні і вызваленні, а людзі пад страхам новых рэпрэсій баяцца публічнасці, натуральна, што частка звестак можа паступаць са спазненнем.

У Беларусі сёння арыштоўваюць людзей, пра якіх мы ўвогуле пакуль не ведаем, асабліва тых, хто знаходзіцца ў СІЗА і чакае суда.

Але, галоўнае тут іншае. Прапаганда абмяркоўвае не маштаб рэпрэсій, а тэхнічныя недакладнасці ў базе, створанай праваабарончай супольнасцю фактычна ў падпольных умовах. Нават калі нехта ўжо выйшаў на волю — гэта не адмяняе таго факту, што чалавек быў незаконна пазбаўлены свабоды і прызнаны палітвязнем».