«Ад бязвыхаднасці з'ездзіў у Беларусь, дзе яму зрабілі аперацыю». Што вядома пра арыштаванага каліноўца Андрэя Сяргеева

Гэта Аляксандр «Кусь» Клачко — былы добраахвотнік батальёна «Волат» Палка Каліноўскага і сузаснавальнік дабрачыннай арганізацыі KUS у Літве. Мы паразмаўлялі з ім пра Сяргеева — як ён апынуўся ў добраахвотніцкім падраздзяленні і што магло прымусіць яго вярнуцца ў Беларусь.

Сустрэліся ў першыя дні вайны

«Гэта «Кот», — амаль адразу кажа Аляксандр Клачко, калі мы паказваем яму фота Андрэя Сяргеева.

Яны пазнаёміліся 5 сакавіка 2022 года ў Явараўскім цэнтры для ўцекачоў каля Львова. Туды з'ехаліся беларусы, якія шукалі магчымасць трапіць у Кіеў і абараніць яго ад Расіі. Добраахвотнікі чакалі магчымасці выехаць на фронт.

Праз некалькі дзён групу забраў гуманітарны канвой з Варшавы на чале з «Дзядзькам» — Паўлам Шурмеем. Праз блокпасты яны дабраліся да Львова, дзе іх сустракаў Сяргей Бульба, а ўжо 8 сакавіка былі ў Кіеве.

«Ведаю, што ў савецкі час Сяргееў служыў у танкавых войсках. 11 сакавіка 2022 ён даслоўна сказаў мне: «Тут за чатыры дні даведаўся больш, чым за чатыры гады ў войску», — згадвае Аляксандр Клачко.

У канцы вясны 2022 года другая рота батальёна адправілася на баявыя задачы на Мікалаеўскі кірунак. З таго часу іх шляхі разышліся.

«Па чутках, Сяргееў дэмабілізаваўся праз стан здароўя — здаецца, кавід падкасіў», — згадвае наш суразмоўца.

Паехаў у Беларусь на аперацыю

Апошні раз Аляксандр Клачко бачыўся з «Катом» у Варшаве ў сярэдзіне верасня 2022 года.

«Я тады вяртаўся з Вільні другі раз на фронт, і «Кот» з іншым добраахвотнікам захацелі са мной сустрэцца перад дарогай», — кажа наш суразмоўца.

Менавіта падчас той сустрэчы Клачко даведаўся, што ў Сяргеева сур'ёзныя праблемы са здароўем.

«Магу памыляцца па часе, але тады я даведаўся, чаму быў вельмі здзіўлены, што ў «Ката» былі сур'ёзныя праблемы з лёгкімі. І ён ад бязвыхаднасці з'ездзіў у Беларусь, дзе яму зрабілі аперацыю і выдалілі адно лёгкае. Пасля той сустрэчы я больш пра яго не чуў. Але тады яшчэ падумаў пра яго: як жа ты будзеш жыць у эміграцыі з падарваным здароўем?» — кажа ён.

Пры гэтым рызыка для чалавека, які ўжо паспеў засвяціцца ў беларускіх медыя як добраахвотнік, была відавочная.

«Наш фотаздымак на львоўскім вакзале публікаваўся ў «Басце» [тэлеграм-канале]. Таму сітуацыя са здароўем, відаць, была сапраўды вельмі цяжкая, калі ён рашыўся на такую рызыку», — мяркуе Аляксандр Клачко.

«Часам вяртанне на радзіму можа разглядацца адзіным выйсцем»

У прапагандысцкім сюжэце заяўлялася пра магчымыя праблемы «Ката» з алкаголем.

Клачко не выключае, што той мог выпіць, але падчас службы нічога такога не бачыў.

«На службе я за ім гэтага не заўважаў. Так, дапускаю, што мог любіць выпіць. Але такая думка ў мяне ўзнікла ўжо пасля нашай апошняй сустрэчы», — кажа наш суразмоўца.

Пры гэтым Клачко характарызуе былога пабраціма як чалавека няпростага:

«Па характары — мае ўласнае меркаванне, але складаны — заўсёды спрачаўся з іншым савецкіх часоў афіцэрам свайго ўзросту наконт вайсковых момантаў. Мы не канфліктавалі, але і блізкімі нашы адносіны не былі».

«Ведаеце, я часам думаю, што для беларусаў з падарваным здароўем у вымушанай эміграцыі, асабліва для добраахвотнікаў, пры адсутнасці сістэмнай дапамогі з боку дзяржаўных ці грамадскіх арганізацый вяртанне дадому можа здавацца адзіным выйсцем, як бы гэта прыкра ні гучала. Нават калі гэты дом сёння акупаваны рэжымам Лукашэнкі і Масквой», — рэзюмуе «Кусь».